தி பாரடைஸ் – விமர்சனம்
நடிப்பு: நானி, கயாடு லோஹர், மோகன் பாபு, ராகவ் ஜூயல், சோனாலி குல்கர்னி, சத்யராஜ், சம்பூர்ணேஷ் பாபு, தனிகெல்லா பரணி, ஈஸ்வரி ராவ், கீர்த்தி சுரேஷ் (சிறப்புத் தோற்றம்) மற்றும் சிலர்
எழுத்து & இயக்கம்: ஸ்ரீகாந்த் ஒடேலா
ஒளிப்பதிவு: சி.ஹெச்.சாய்
படத்தொகுப்பு: நவீன் நூலி
இசை: அனிருத் ரவிச்சந்தர்
சண்டை பயிற்சி: ராம் – லட்சுமண், ரியல் சதீஷ்
தயாரிப்பு: ஸ்ரீ லட்சுமி வெங்கடேஸ்வரா சினிமாஸ், ஐவிஒய் எண்டர்டெயின்மென்ட்
தயாரிப்பாளர்கள்: சுதாகர் செருக்குரி, இஷான் சக்சேனா
தயாரிப்பு வடிவமைப்பு: கொல்லா அவினாஷ்
தமிழ்நாடு திரையரங்க வெளியீடு: திங்க் ஸ்டூடியோஸ்
தமிழக பத்திரிகை தொடர்பு: சதீஷ் (எஸ்2 மீடியா)
தெலங்கானாவில் உள்ள சவரி (Savari) இன பழங்குடி மக்கள், இந்திய விடுதலைக்குப் பிறகும் “திருடர்கள்” என முத்திரை குத்தப்பட்டு, “குற்றப் பரம்பரையினர்” என இழிவாகக் கருதப்பட்டு, கீழ்த்தரமாக நடத்தப்படுகிறார்கள். மிகவும் வறுமையான நிலையில் வாழும் இவர்கள் வசிக்கும் பகுதியின் பெயர் தான் ‘பாரடைஸ்’.
சவரிகளை அடிமைப்படுத்தி வைத்திருக்கும் உள்ளூர் ஜமீன்தாரான வில்லன் ஷிகஞ்ச் மாலிக் (மோகன் பாபு), சட்டவிரோத கள்ளச்சாராய உற்பத்திக்கு இவர்களை பயன்படுத்திக் கொள்கிறார். ஆனால், இவர்களுக்கு சட்டப்பூர்வமாக கிடைக்க வேண்டிய இன அடையாளத்தை கிடைக்க விடாமல் தடுத்து, தனது கொடூர ஆளுகையைத் தொடர்கிறார். இவரை எதிர்ப்பவர்கள் எவரும் உயிருடன் இருக்க முடியாது.
இந்நிலையில், தங்களது இன அடையாளத்தை வலியுறுத்தி, சம்மக்கா (சோனாலி குல்கர்னி) என்ற பெண்மணியின் தலைமையில், சவரிகள் அனைவரும் சேர்ந்து, அரசு அலுவலகம் முன்பு தர்ணா போராட்டத்தில் ஈடுபடும் காட்சியுடன் இத்திரைப்படம் தொடங்குகிறது. அங்கு வரும் மாலிக் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டவர்களை சித்ரவதை செய்கிறார்.
இக்கொடுமைக்கு இடையே, சம்மக்காவுக்கு ஒரு பெண் குழந்தை, ஓர் ஆண் குழந்தை என இரட்டைக் குழந்தைகள் பிறக்கின்றன. அவற்றில் பெண் குழந்தை உயிரிழந்துவிட, ஆண் குழந்தை உயிர் பிழைக்கிறது. அக்குழந்தை தான் சடையன். அது தான் பிற்காலத்தில் கதையின் நாயகனாக (நானியாக) வளர இருக்கிறது.
சில ஆண்டுகளுக்குப் பின், சிறுவன் சடையன் பசியால் தவித்தபோது பிரியாணியைத் திருடியதற்காக, அவனது கையில் மாலிக் ஒரு அசிங்கமான கெட்ட வார்த்தையை பச்சை குத்த வைத்து கொடுமைப்படுத்துகிறார்.
தனது தாய் சம்மக்கா பாலியல் தொழிலில் ஈடுபடுவதை அறிந்த சிறுவன் சடையன், தாயை வெறுக்கத் தொடங்குகிறான்.
அவன் சிறுவனாக இருக்கும்போதே மாலிக் அவனை சிறைக்கு அனுப்புகிறார்.
14 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு சிறையிலிருந்து இளைஞனாக (நானியாக) விடுதலையாகும் சடையன், தனது வாழ்க்கையையும், தன்னைச் சுற்றியுள்ள உலகத்தையும் எதிர்கொள்ளத் தொடங்குகிறார்.
தனது இன மக்களை விடுவிப்பதற்காக அவர் ஆயுதம் ஏந்துகிறார். வில்லனும், அவரது மகனும் நிகழ்த்தும் கொடுமைகளை அவர் எதிர்கொள்கிறார். இந்த போராட்டத்தில் நாயகி சுப்பு (கயாடு லோஹர்) அவருடன் இணைகிறார்.
இறுதியில் சடையன் தனது சவரி பழங்குடியினருக்கு இன அடையாளத்தையும், அங்கீகாரத்தையும் பெற்றுத் தந்தாரா? தனது தாய் சம்மக்கா மீதான வெறுப்பை அவர் கைவிட்டாரா? என்பன போன்ற கேள்விகளுக்கு கொடூர வன்முறையுடன் ‘ரத்தமும் சதையுமாக’ விடை அளிக்கிறது ‘தி பாரடைஸ்’ திரைப்படத்தின் மீதிக்கதை.

கதையின் நாயகன் சடையனாக நானி நடித்திருக்கிறார். தனது கதாபாத்திரத்துக்காக அவர் மிகவும் கடினமாக உழைத்து நம்மை ஆச்சரியப்படுத்தியிருக்கிறார். எதிரிகளை அவர் பந்தாடும் காட்சிகளெல்லாம் மாஸ். உணர்ச்சிகரமான காட்சிகளிலும் அவர் சிறப்பாக நடித்துள்ளார். குறிப்பாக, தனது தாயுடன் மீண்டும் இணையும் காட்சியிலும், நாயகியின் உணர்வுகளைப் புரிந்துகொள்ளும் காட்சியிலும் அருமையாக நடித்திருக்கிறார்.
நாயகி சுப்புவாக கயாடு லோஹர் நடித்திருக்கிறார். நானியைப் போலவே சதா சிகரெட்டும் கையுமாக வரும் அவர், கிளாமரான ’பிட்டு நடிகை’ கதாபாத்திரத்தில், கமர்ஷியலாக மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறார்.
வில்லன் ஷிகஞ்ச் மாலிக்காக வரும் மோகன் பாபுவும், அவரது மகன் விக்ரம் மாலிக்காக வரும் ராகவ் ஜூயலும் வில்லத்தனத்தில் மிரட்டியிருக்கிறார்கள்.
நாயகனின் தாய் சம்மக்காவாக சோனாலி குல்கர்னி சிறப்பாக நடித்திருக்கிறார். எமோஷனலான காட்சிகளில் பார்வையாளர்களை கண் கலங்க வைத்து விட்டார்.
இவர்களுடன் சத்யராஜ், சம்பூர்ணேஷ் பாபு, தனிகெல்லா பரணி, ஈஸ்வரி ராவ் உள்ளிட்டோர் தத்தமது கதாபாத்திரத்துக்குத் தேவையான நடிப்பை நிறைவாக வழங்கியிருக்கிறார்கள்.
கீர்த்தி சுரேஷ் வந்து ஒரே ஒரு பாடலுக்கு கவர்ச்சியாக ஐட்டம் டான்ஸ் ஆடிவிட்டுச் சென்றிருக்கிறார். வாழ்க்கையில் அவருக்கு என்ன கஷ்டமோ?
இப்படத்தை எழுதி இயக்கியிருக்கிறார் இயக்குநர் ஸ்ரீகாந்த் ஒடேலா. ’சுதந்திரத்துக்குப் பிறகு இந்தியாவுடன் இணைந்தாலும் எந்த அடிப்படை வசதியும் கிடைக்காமல் கேட்பாரற்று தவிப்பதற்கு எதிராக போராடும் பழங்குடி மக்கள்’ என்ற அருமையான ஒரு வரியை அடிப்படைக் கதையாக கையில் எடுத்திருக்கிறார் இயக்குநர். ஆனால், அதீத பில்டப்புகள், முகம் சுழிக்க வைக்கும் அதீத வன்முறைகள், திசை மாறும் குழப்பமான திரைக்கதை, படத்தின் மூன்று மணி நேர நீளம் போன்ற தொந்தரவான அம்சங்கள் பார்வையாளர்களை சோர்வடையச் செய்து விடுகின்றன. கூடுதலாக மெனக்கெட்டு, யதார்த்தத்துக்கு நெருக்கமாக திரைக்கதை அமைத்திருந்தால், படத்தை நன்றாக ரசித்திருக்கலாம்.
இசையமைப்பாளர் அனிருத் ரவிச்சந்தர், ஒளிப்பதிவாளர் சி.ஹெச்.சாய், படத்தொகுப்பாளர் நவீன் நூலி, சண்டை பயிற்சியாளர்கள் ராம் லட்சுமண் மற்றும் ரியல் சதீஷ் உள்ளிட்ட தொழில்நுட்பக் கலைஞர்கள் இயக்குனரின் விருப்பத்துக்கு இணங்க இயங்கியிருக்கிறார்கள்.
‘தி பாரடைஸ்’ – பதினெட்டு வயதைக் கடந்தவர்கள் ஒருமுறை பார்க்கலாம்!
ரேட்டிங்: 2.5/5
